Ganesha klank

Resonantie therapie / Klankontspanning / Klankcoaching

Resonantie therapie bij traumaverwerking hulpverleners

Macho's in resonantie

Het beroep van brandweerman, politieman en uiteraard ook vrouw, wordt gerelateerd aan stoere machoberoepen. Maar wist je dat de situaties en uitdagingen waar je in dit beroep in terecht komt kunnen zorgen voor het vast komen te zitten van je energie? Dat je vast loopt? Wist je dat klank en resonantie dat kan voorkomen?

Werken bij de brandweer of politie is stoer. Sterke macho mensen, zo wordt deze beroepsgroep al decenia lang beoordeeld. En vaak, dien je werkend in dit beroep ook zo te functioneren, want wat heeft iemand die hulp nodig heeft nu aan een niet functionerende of huilende brandweerman in het heets van de strijd ? Vroeger was het not done om met collega's te praten over de dingen die je zag tijdens je dienst. Want dan was de kans groot niet geacepteerd te worden. Je deed je werk, terug naar de post, voertuigen weer in orde maken, kop koffie met stoere verhalen en weer naar huis. Thuis wilde je ook niet in diep detail de gebeurtenissen met je partner of gezin delen. Dus hield je je mond en ging je over tot de orde van de dag. Vaak kon het dan zo maar ineens zijn dat tijdens een uitruk het bekende emmertje ineens over liep. Dat het juist door een gebeurtenis te veel werd. Stress, burn out en in het ergste geval, een ander mens worden. 


Dingen die in ons leven een diepe indruk maken, geven we een plek. De gebeurtenis wordt verwerkt. Maar ook daadwerkelijk? Of alleen maar aan de oppervlakte? En steeds komt er iets bij. Je krijgt vage klachten. Misschien wel een plek in je lichaam waar het wat beurs voelt, zonder verklaarbare reden. Of voel je ergens een druk, of is er juist geen energie. Je functioneert niet meer lekker. Maar, je bent stoer, niet zeuren, door gaan. Want dat zit in je systeem. Totdat je lichaam echt zegt, nu stop.

Als je een steen in het water gooit, ontstaan er rimpels in het water. Golfjes. De steen geeft een trilling waardoor het water in beweging komt. Kun je je voorstellen, dat als er op een bepaalde plek op je lichaam trilling gebracht wordt, je hele waterhuishouding, we bestaan immers voor 80 % uit vocht, in beweging komt? Vastzittende stress, energie, blokkade, in die golfbeweging die trilling geeft wat losser, of helemaal los komt? Eindelijk ruimte geeft. Dat er iets opgelost wordt wat je al heel lang mee draagt?

Ik ben zelf brandweerman, weet hoe het in het veld is, en sta met beide benen op de grond. Ik spreek de taal van de hulpverlener en kan goed aan je uit leggen wat ik doe, en hoe resonanties werken. En het belangrijkste, wat die voor jou kunnen betekenen.

Zorg er voor dat je niet vast loopt in je mooie beroep. Zorg dat gebeurtenissen verwerkt worden zodat je er geen last van krijgt ooit. Nieuwsgierig ? Je bent van harte welkom !  

Magie op Mount Sinai

Mount Sinai, ofwel Djebel Moesa, de Mozesberg. De berg in de Egyptische Sinai woestijn, die voor zowel de Joden, de Christenen en Moslims een heilige berg is. Ik mocht hem in 2009 beklimmen. De tocht naar boven (2285 meter) was voor mij een beproeving. Ik zat in dat jaar niet lekker in mijn vel, zocht naar inhoud en had het gevoel dat ik de enige in de wereld was die bloot gesteld wordt aan uitdagingen die het leven kan bieden. Kortom, ik was hard bezig mijzelf te vinden.


De tocht naar de top begon al in de late avond, want ik wilde ruim voor zonsopgang boven zijn. Er slingert een donker pad naar de top. Het zogenaamde kamelenpad. Ik ging als een van de eersten naar boven, en langzaam gingen her en der op de berg kleine lichtjes aan. Het waren de gaslampen van de theehuisjes, die je steeds na een klein uur lopen tegen komt. Mijzelf in zo'n huisje verwarmend aan een hete kop thee, kwam er een Indiaas echtpaar binnen. De man maakte grote indruk op mij. Hij droeg een soort van grote theemuts op zijn hoofd, en had een grote bril op met een donkerbruin montuur. Hij ging alle aanwezigen in het theehuisje af en begroette iedereen hartelijk. Toen ik zijn hand schudde en we elkaar aan keken, besefte ik dat dit niet zo maar een beklimming was. Ik was niet als enige bezig met de nodige uitdagingen. Zonder na denken was ik, met zovelen, bezig aan een bijzondere pelgrimstocht naar de plek waar de profeet Mozes de tien geboden ontving. 


Uren later zat ik te rillen van de kou boven op de berg, wachtend op de zon. Rondom mij werd het drukker en drukker. Biddende mensen, op knieën vallende mensen, huilende mensen, schreeuwende, lachende en elkaar in de armen vallende mensen. Eenheid. Van alle nationaliteiten, van verschillende religies. Allemaal vragend, zoekend ....


De zonsopgang op die plek is niet te beschrijven. De lucht kleurt in zo veel tinten rood en oranje. De zon verwarmd je. In zeer korte tijd verandert de hemel met ontelbare sterren naar een strakblauwe hemel. Ik voelde er magie die niet te omschrijven is. Het leek alsof ik voor het eerst in mijn leven echt voelde ! Er ging een stroming door mij heen. Een nieuwe Energie ! Zo krachtig ! Zo mooi ! 


De tocht weer terug naar beneden, wilde ik via de andere kant van de berg doen. Dat kan alleen maar met gids. Het pad daar naar beneden noemt men de Treden van Berouw. Het pad werd in 50 jaar tijd aangelegd en bestaat uit 3750 ongelijke treden. Nou ja, treden, pad...  Je springt van rots naar rots naar beneden en passeert twee oude doorgangen. Het zijn stenen poorten. Bij de laatste poort werden in de 6e eeuw pelgrims getoetst op hun kennis van de Bijbel. Alleen diegenen die zuiver van geest waren en kennis van de Bijbel hadden mochten hier verder gaan. Het pad leidt naar het Sint Catharina klooster. Vanaf een afstand heb ik het klooster in mij opgenomen.


De magie op Mount Sinai was dat ik Voelde, zoals ik niet gewend was. Iets raakte mij diep. Was het de man uit India? De energie van de Mozesberg? Of iedereen die op de top van de berg zijn eigen vragen stelde? De ongelofelijke sterrenhemel vol sterren boven mijn hoofd tijdens de beklimming? Was het de aanraking van de opkomende zon? 


Of was het gewoon mijn eigen Hart dat zich op die plek verder mocht openen? Wat het ook was ... het voelde Magisch en was voor mij de afslag op mijn spirituele pad.

Ganesha

Ganesha klank, de diepere betekenis.

Ganesha (ook wel Ganesh) is een Hindoestaanse god, die hindernissen weg neemt. Hij is de opruimer van obstakels in het leven en is tevens de beschermheilige voor reizigers. Tot Ganesh wordt gebeden als men aan iets nieuws wil beginnen. Ganesh wordt afgebeeld als een figuur met grote blote buik, een olifantenhoofd en tussen zijn ogen, boven zijn slurf, staat het Ohm teken. Ohm is de klank, de vibratie waaruit het heelal is ontstaan. 

De keuze voor de naam Ganesha was voor mij helder. Op een kruispunt van wegen, waarin ik jaren geleden de keuze maakte om mijn passie te volgen en met klank en resonanties te gaan werken, richtte ik mij tot Ganesha mij te helpen op mijn pad. Niet alleen het pad om daadwerkelijk met klank te gaan werken, maar ook het pad van mijn eigen spirituele ontwikkeling. 

De klank, de Ohm klank (spreek uit als Aum) wordt veelal gebruikt in mantra's, zoals bijvoorbeeld Ohm Mani Padme Hum. Het is de klank waaruit alles is ontstaan. De klank uit het heelal. De basis. De Ohm klank reciterend brengt je in een meditatieve staat van bewustzijn. 

Het werken met klank, onder bescherming van Ganesha, die mijn pad vrij maakt op mijn spirituele pad, dat is de combinatie die ik gekozen heb in de naam Ganesha Klank.

Namaste.

Ruimte

Jaren geleden stond ik op een kruispunt van wegen. Wellicht herken je dat wel. Dat er dingen in je leven gebeuren waardoor je keuzes wil maken. Dat je jouw angsten tegemoet gaat treden. Niet om er de strijd mee aan te gaan. Maar juist in liefde en compassie het toe te laten. Het als een uitdaging ziet.

Voor mij betekende het dat ik op een zondag op een site terecht kwam, waarin woestijntochten in de Zuid-Sinaï woestijn werden aangeboden. Puur reizen op kamelen, onder begeleiding van bedoeïenen. Als een magneet trok die reis mij. Zonder te weten waarom. Ik voelde dat ik daar naar toe moest. Ik checkte mijn agenda, en boekte direct. Vanuit mijn diepste gevoel.

Vervolgens ging mijn denken weer aan, en besefte ik dat ik helemaal niet op een dier durf te rijden, tenminste, ik kruip voor geen goud op een paard. En nu zou ik wel anderhalve week op een kameel door een snikhete woestijn rijden?!

Enkele maanden later liep ik in de woestijn tussen 25 zittende kamelen, om er intuïtief een uit te kiezen. Toen ik mij met bibberende knieën en trillende handen bovenop de bult van de kameel had geïnstalleerd, stond hij op. Ongelooflijk hoe hoog hij was! Ik had zonder het te weten de grootste en hoogste kameel uit gekozen! De leider van de kudde, die graag voorop in de karavaan loopt. Ik pakte de knop van het zadel nog steviger vast. De instructie hoe het dier te rijden ging half aan mij voorbij. En terwijl iedereen nog bezig was met de laatste spullen pakken, opstijgen en klaar maken, liep de kameel met mij er op weg. Ik riep nog iets van "help!", maar ik kreeg "it's oké" te horen. Met stevige en constante tred gingen we een zandheuvel op. En toen gebeurde er wat ik nooit zal vergeten. Bovenop die heuvel keek ik uit over de wijdsheid en ruimte van de woestijn. Ondanks mijn grote angst voelde ik dat er iets open brak. Mijn hart opende zich, om ontvankelijk te zijn voor datgene wat er op mijn pad mocht komen.

Ik heb nooit geweten dat je van een dier zo veel kan leren. Met respect noem ik Asfur, de kameel waarop ik vele woestijntochten maakte, mijn wijze leraar. Ik heb ellenlange gesprekken met hem gevoerd. Gehuild. Gelachen. Hij leerde mij controle los laten. Hoog in de bergen wist hij met ongelooflijk beheerste tred over rotsen te gaan, veilig. Ik kon niets anders dan mij over geven.

De woestijn geeft mij ruimte. De leegte, het niets, maar juist daardoor de volheid, is met geen pen te beschrijven. Helemaal terug gaan naar je basis. De aarde te beleven, juist daar waar, zoals je op het eerste gezicht zou denken, niets is.

De sleutel tot het vooruit komen, de juiste afslag nemen op een kruispunt, is vanuit het niets een keuze maken. Want dan is er geen keuze die je moet maken, dan hoef je alleen maar vanuit jouw hart te Zijn, en dan is elke weg goed.

Durf de leegte in te stappen, want juist daar is volop ruimte voor alles wat er mag gebeuren!

Ik wens je een mooie reis toe.

Namaste

Ganesha Klank gaat verhuizen

Ganesha Klank gaat in april 2016 verhuizen van Venray naar Overloon. Wij hebben een nieuwe woning gevonden, en aangezien we onze praktijk aan huis hebben, verhuisd deze uiteraard mee. Op ons nieuwe woonadres hebben we de beschikking over een grote hoge ruimte van maar liefst 40 m² op de 2e verdieping. Door de aanwezigheid van grote dakkapellen en ramen in het dak is de ruimte zeer licht. De oorspronkelijke atelierruimte gaan wij gebruiken als praktijkruimte en ruimte voor groepssessies.

Overloon is een Brabants dorpje met ca. 3600 inwoners, net over de grens met Limburg, 5 km ten noorden van Venray. Door haar ligging aan de autosnelweg A73 is Overloon gemakkelijk bereikbaar. Het dorp is gelegen in een bosrijke omgeving. Overloon is vooral bekend om haar toeristische aantrekkingskracht.

Het Oorlogsmuseum Overloon, dierentuin Zoo parc Overloon, Landal Green parc De Vers, vele wandel- en fietsroutes door de Limburgse en Brabantse bossen en het platteland, een golfbaan, een natuurlijke recreatieplas en natuurgebied de Overloonsche Duinen maken het hier goed toeven. Voor de Bourgondische mens bevinden zich in Overloon diverse restaurants waar men zich te goed kan doen aan diverse specialiteiten. Genieten van puur ijs op het terras van ijssalon Clevers mag je absoluut niet missen. Meesterijsbereider Clevers heeft namelijk reeds vele jaren op rij prijzen ( nationaal en zelfs internationaal ) mogen ontvangen als bereider van het lekkerste ijs van Nederland.